Premio do Público

 "Silencio, por favor"

Antes de que o FIOT anuncie o Premio do Público desta 31 edición do festival, vou ensinar o que sería o premio particular de Rebeca, que non ten valor ningún. Non só porque é unha opinión particularísima dunha persoa calquera, senón tamén porque só dei alcanzado a ver menos da metade das propostas dun festival que xa é un mastodonte que chega a todos os públicos e a todas partes. Pero este ano apetecíame ensinar as miñas votacións, tal e como foron emitidas no momento. Na maioría dos casos non son notas absolutas sobre cada proposta individual, senón en relación ao resto das propostas do mesmo FIOT.  Chegados ao final e mirando atrás, descubro que poucas matizacións faría sobre o votado naquel entón, aínda que si algunha. Subiría 0,5 por aquí, baixaría 0,5 ou 1 por acolá... Pero máis ou menos quedaría como está. En xeral, desfrutei moito, moitísimo e, como a min a valoración de 1 ao 5 non me acae, vou dicir que a miña nota global das propostas do #FIOT31 sería dun 8 sobre 10, un notable alto. Non é unha media sobre o votado, máis ben unha sensación xeral. Igual son tan xenerosa porque hai anos que non vivía o FIOT desta forma, pero... é o que penso e así o escribo. Por suposto, isto refírese en exclusiva ao teatral. Se tivera que darlle nota á organización sería aínda máis alta (a máxima para as voluntarias, si, a aplastante maioría mulleres). Entre outras moitas cousas, ademais, por enfrontarse á suspensión dunha función. Como adoita ocorrer no teatro, ao final todo saíu ben, pero podía ter ido por outro camiño.

Non queda máis que dicir que longa vida ao FIOT! E ao teatro, xa que non está de máis lembrar que hai outras táboas alén dos límites do festival. No mesmo Pazo da Cultura todo o ano, e, indo só un chisco máis lonxe, por toda Galicia e mesmo fóra das súas fronteiras. Por certo: "Silencio", por favor! Deica!